Weekendje Beers onder Siberische omstandigheden

Door Ad van den Herik | 14 januari 2026 | Nieuws

In het zeer koude weekend van 9 januari vertrok de selectie richting Beers of all places. Voor wie niet heel topografisch is aangelegd, Beers ligt vlak bij Cuijk en op ongeveer 17 km van Nijmegen. Het invullen van het avondprogramma laat zich al raden.

Maar goed…..9 januari dus. 

De locatie lag 117 km van Bodegraven af, dus circa 1 uur en 25 minuten in de auto. We werden om uiterlijk 18 uur verwacht aanwezig te zijn. De organisatie wilde dat we de maximale tijd met elkaar konden doorbrengen. Dat zou het teamgevoel ten goede komen was het oordeel.
Gelukkig was dit keer iedereen op tijd aanwezig wat op andere zaterdagen nog wel is een uitdaging is…..maar het wel zal door de omgeving komen.  Uiterlijk 18.00 uur waren alle 37 deelnemers aanwezig.  Nadat iedereen een slaapplek bemachtigd had stond partybus Hallo Schatje  klaar om ons naar Nijmegen Dukenburg te brengen. Het plan was eerst even wat eten te bemachtigen met elkaar en daarna het Triavium te betreden om daar te genieten van een spannende ijshockey wedstrijd tussen de Nijmegen Devils en de Red Eagles uit ‘s Hertogenbosch. De busrit verliep volgens plan  met genoeg te drinken, iets met een klein percentage alcohol, maar dat mag geen naam hebben. Nog voordat we de plek van bestemming hadden bereikt was de koelkast in de bus al leeg gekocht….dus deel 1 van het plan was geslaagd.

‘Boertjes uit Bodegraven’
Deel 2: het gezamenlijk iets eten verliep al iets anders, de verwachte snackbar was nergens te bekennen maar even de weg oversteken en daar waren genoeg eettentjes met voor ieder wat wils. Een groep ging naar de Italiaan, de ander naar de Turk en een laatste groep vond toch nog een patat/friettent. Dus iedereen had een goede basis voor de avond. Om 20.15 werden we volgens plan verwacht bij de ingang van het ijshockey stadion. Maar daar werd het plan dusdanig in de war geschopt. Een overijvige beveiliger vond blijkbaar dat de “boertjes uit Bodegraven” (best een leuke naam voor een ijshockeyclub) bestempeld moesten worden als risicogroep. En een risicogroep bij een risicowedstrijd is dubbel risico en dat paste niet in zijn bovenkamer. Na veel over en weer geleuter mochten we uiteindelijk toch naar binnen. Maar wel onder strenge beveiliging van deze vriendelijke man die hemel en aarde bewogen had om ons toch binnen te krijgen. Wel nog even ons ID inleveren voor het geval dat en onder strikte beperking dat we geen bier meer mochten drinken (die snap ik dan nog wel) werden we eindelijk naar onze plek geëscorteerd. Echter was een deel van de groep al eerder afgehaakt en stond rustig met een biertje in de hand te genieten van een spannende pot ijshockey. Maar zoals gezegd hier liep het plan uit de hand om in risicotermen te blijven. Gesnapt met een pilske in de hand werden we na 20 minuten alweer buiten de deur gezet. Een teleurstelling was zichtbaar op de gezichten bij onze mannen. Dan maar op zoek naar wat te eten om vervolgens de trein naar Nijmegen City te pakken. De 2 verstandigste van de groep gingen hun eigen weg en de overige 35 gingen op zoek naar enig vertier in de kroegen van Nijmegen. En die hebben ze gevonden. Het was nog lang onrustig deze avond. De laatste zocht om 6.30 uur zijn bed nog even op.

Mountainbiken
De zaterdagochtend stond er volgens plan een sportactiviteit op het programma. Maar eerst nog even gezamenlijk ontbijten. Om, tring, tring, 8.30 uur ging de wekker en moest de 1^ste corveedienst voor ons het ontbijt verzorgen met gebakken eieren als delicatesse. Dat 8.30 uur voor sommige van ons wat vroeg was mag geen verrassing genoemd worden. Maar eerlijk is eerlijk. Iedereen was keurig op tijd om rond 9.30 uur te vertrekken richting Groesbeek voor de mountainbike tocht. Ook hier ging het plan niet helemaal volgens planning. De fietsen stonden keurig op tijd klaar, 2 met extra ondersteuning voor de oudjes onder ons, de helmen gepast en op weg. Echter raadde de verhuurder ons af om echt in het bos te gaan mountainbiken.  Gezien de weersomstandigheden was dat, als we voldoende spelers over wilde houden voor de zaterdag, te gevaarlijk aldus deze man. Hij was zo wel vriendelijk om een alternatieve route te geven. Met ongeveer 10 km heen en 10 terug was dat een prima tocht. Iedereen vol enthousiasme onderweg tot…..halverwege 1 persoon zijn maaginhoud wilde legen….die hield het ook gelijk voorgezien en 2 “bezorgde” medefietsers gingen met hem terug om de tocht te vervolgen per auto.

IJspegeltje
Ik denk zelf dat de Siberische kou hun deed besluiten om hun bezorgdheid te tonen. Na 10 km kwam de 1ste groep aan bij het beloofde café voor een lekkere chocomel met slagroom en hier en daar wat sterkers om weer warm te worden. Een hele overijverige groep, je kan ze ook uitslovers noemen, vond het nodig om 8 km extra er aan toe te voegen. Zij kwamen dus iets later aan op plaats van bestemming. En dat het gevaarlijk was in het bos dat bleek later pas. Een kleine groep wilde toch een stukje door het bos op de mountainbike en vonden daar een mooie plek om een Mathieu van der Poel momentje te pakken en met hun fiets boven het hoofd en de broek op de hielen te poseren voor de foto. Gelukkig zorgde de kou ervoor dat er niet veel meer zichtbaar was dan een klein ijspegeltje. Om 12.30 uur waren we weer terug om de fietsen in te leveren en terug te keren naar onze locatie om te lunchen en wat vrije tijd te hebben om met elkaar een spelletje te spelen of te chillen of te darten. Ik bedenk me nu dat ik volgens mij nog  €50 per neus tegoed heb omdat ik samen met mijn maat gewonnen heb met klaverjassen toch. Of durfde ik dit toch niet aan na vorig jaar. Ik weet het niet meer, zal de leeftijd wel zijn. Maar ik weet wel dat er niet uiteindelijk niet om geld gespeeld is. En ik denk dat dat voor de uitdagers maar goed was ook.

The Boules Bar
Nadat ik even rond keek in de grote zaal zag ik tot mijn verbazing dat er nog maar 15 man beneden was. De vrijdag en het fietsen hakte er dan toch in bij het jeugdige spul. Ze moesten dan ook even bijslapen met het avond programma nog in het vooruitzicht. Ook nu bracht de partybus ons richting Nijmegen om daar de dineren bij snackbar “Tante” Corry. De snackbar was echter niet berekend op zo’n grote groep maar we hebben er een goede bodem voor de avond kunnen leggen. Om 20.00 uur werd de The Boules Bar door ons onveilig gemaakt (moeders hou je dochter binnen). 4 jeu de boules banen in de kelder hadden we tot 22.00 uur tot onze beschikking. Onder het genot van kannen bier, wellicht zaten we daarom wel in de kelder verstopt, werd er fanatiek gespeeld om de spreekwoordelijke eer. Er werden allerlei intimiderende trucjes gehanteerd om de tegenstander uit zijn spel te halen. Is dit een idee voor de voetbalzaterdagen? Want menig overwinning werd op die manier behaald deze avond… 
Na het jeu de boulen gingen de 2 verstandigste met een “afhaker” nog even op zoek naar een eettent. Begeleid door 2 vrolijke dames werden we keurig bij de döner kebab afgezet. Na enige spraakverwarring kreeg een ieder wat hij wilde. Uit eindelijk keerde wij terug naar Beers en ging de rest van de groep nog even op stap in Nijmegen. Café Ruig werd uiteindelijk de verzamelplaats voor een afscheid van Nijmegen. Met wat kleine attributen zat iedereen om 9.30 uur keurig aan het ontbijt. Ook onze “afhaker” want die ging na een avondje darten pas om 4.30 uur richting zijn kamer.

Fantastisch teamweekend
Zondag werd na het ontbijt, het delen van de laatste mooie momenten van de zaterdagavond, het netjes achterlaten van de slaapruimtes en het verdelen van de overgebleven etenswaren, de reis naar Bodegraven aangevangen. Nu hoorde ik maar dat even terzijde dat een grote groep bij thuiskomst al vroeg in hun eigen mandje lag. Slechts een enkeling moest nog door voor zijn werk, dat zijn de echte bikkels. Het was dus toch een intensief “trainingskamp”. En een kamp in de Siberische kou gaat je niet in de koude kleren zitten. Na alle gekheid op een stokje kijk ik, en ik denk dat ik namens de gehele groep spreek, terug op een fantastisch teamweekend. We hebben gek gedaan, gelachen, gedronken en mooie herinneringen gemaakt. Dit moet de prestaties ongetwijfeld ten goede komen.
Ik wil Mitchell en Steven bedanken voor de organisatie, het mooie en leuke programma, een prima locatie en de goede verzorging. Respect voor jullie inzet en creativiteit. 

Enne what happens in Beers stays in Beers….

Op naar een mooie 2e seizoenshelft met hopelijk mooie resultaten.

Met een sportieve groet,
Erwin